Of beter: 你好, want het is hier allemaal in het Chinees te doen. Verwacht in Taiwan geen vlotte Engelse conversaties, niet in de hotels, noch in de restaurants, winkels of bij officiële instanties. Een paar basiswoorden en dan met handen, voeten, poten en oren jezelf proberen verstaanbaar te maken. Wil je niet op de blaren zitten, speel op safe en laat uw gat niet verbranden. Weet je niet wat je zal voorgeschoteld krijgen, neem dan simpelweg het risico niet en zoek een menu met prentjes. Het mogen zelfs voze en vergeelde prentjes zijn. In België zou je zo’n jakkie spijskaarten vermijden, maar hier zijn ze voor de zindelijke eter zoals mezelf van levensbelang. De kans is anders groot dat je ongewild varkensdarmen, vissenogen of kippenpoten gaat eten. Mmmm, nope, don’t think so. Je kan natuurlijk ook de Aziatische keuken volledig mijden en lekker een Italiaans, Australisch of Caraïbisch restaurantje opzoeken. Hipsterplekjes genoeg, zeker in het centrale Da’an district.
Wij verblijven in Ximending, net op de rand van het centrum van Taipei, een heus shopping buurt waar vooral de jeugd van Taiwan zich graag vertoeft. Op de 18e verdieping van de Victory Twin Towers (ja, serieus), een luxueus appartement met prachtig zicht over de stad, zeker vanop het dakterras. Na mezelf buitengesloten te hebben en nog niet uitgevogeld hoe ik nu effectief terug naar binnen kan, wijselijk besloten deze niet meer te betreden. Waar ik dan wel weer in wil, is het azuurblauwe en vooral levensnoodzakelijke zwembad. Logisch, met een gevoelstemperatuur van 42 graden smeekt je lichaam om wat afkoeling. Helaas, toegang verboden! Waarom? Er is geen lifeguard, en die zijn ze ook niet van plan in te huren. Ja oké, de meeste Taiwanezen kunnen niet zwemmen… maar wij wél, dus stiekem toch nog eens proberen een baantje te trekken ;-). Wat gaat de security doen? Zolang we in het diepe zitten, gaat hij ons er niet uit kunnen sleuren, ha!
Ons verblijf is maar van korte duur, dus het maximale eruit proberen te halen, is de boodschap. Nog vier weekends om op de top van de Taipei 101 (voormalige hoogste building van de wereld) te geraken, Bao’an Temple & Chiang Kai-shek Memorial Hall te bezoeken, een night market te verkennen en in een hotspring te plonsen. Naar die laatste hebben we met de collega’s al in de ongerepte Taiwanese natuur gezocht, maar door uitzonderlijke omstandigheden (het lag niet aan ons gebrek van speurtalent) niet gevonden . Na een dag van onophoudelijke wolkbreuken, benen vol schrammen, Canadese lasagnes en meerdere malen zot verklaard “waar klimmen die nu weer op?!”, weliswaar kletsnat maar met een echt Robinson Crusoe-gevoel thuisgekomen. Thuis, made in Taiwan, toch voor heel even.